Douleur non pareille: het requiem van Jean Richafort

Jean Richafort schrijft begin 16de eeuw zijn Missa pro defunctis die ook vandaag nog raakt tot op het bot. De tekst “C’est douleur non pareille” – verdriet zonder weerga – vormt de rode draad door dit requiem. Zes stemmen weven zich om gregoriaanse melodieën heen, de muziek van Josquin des Prez – Richaforts leermeester en idool – druppelt door de notenbalken. Richafort brengt enkele sleutelwerken van Josquin in herinnering, nu eens als citaat, dan weer als melodische transformatie. Zo werkten componisten in de renaissance: ze luisterden, bouwden, knipoogden en boetseerden. Vertrouwde muziek kreeg nieuwe betekenis, niet uit gebrek aan creativiteit, maar als eerbetoon aan kostbare tradities en geniale vakbroeders. Barbora Kabátková en de solisten van Collegium Vocale Gent verstrengelen Richaforts polyfonie met eenstemmige gezangen uit het dodenofficium en sluiten af met Fortuna desperata – een madrigaal dat zowel Josquin als Richafort inspireerde.