Detour + De Overkant

“That’s life. Whichever way you turn, Fate sticks out a foot to trip you.” Het zit Al Roberts niet mee. De nachtclubpianist trekt al liftend van New York naar Los Angeles om zijn geliefde terug te winnen, maar raakt onderweg opgezadeld met een lijk. Wanneer hij dan ook nog Vera, één van de meest venijnige femmes fatales uit de filmgeschiedenis, oppikt, lijkt er geen einde te komen aan zijn nachtmerrie. DETOUR (1945, Edgar Ulmer) is zo één van die Poverty Row B-films – gemaakt bij kleine Hollywoodstudio’s voor een habbekrats tijdens de jaren 20 tot 50 – die zijn pulpatmosfeer overstijgt en het toonbeeld werd van wat een rauwe film noir moet zijn. De wanhoop van het hoofdpersonage wordt niet verlicht door hoop. De film verwierf een cultstatus en zou één van de hoogste winstmarges bereiken van eender welke film noir ooit. De hel, dat zijn de anderen, schreef filosoof Jean-Paul Sartre. En het lijkt wel alsof hij Vera in gedachten had toen hij die onsterfelijke woorden schreef. DETOUR wordt getoond in combinatie met een kortfilm waar ook alle hoop ontbreekt: DE OVERKANT (1966), van Belgisch regisseur Herman Wuyts, toont een dictatoriale samenleving, waar iedereen die uit de pas loopt, wordt neergeschoten. De vertoning wordt voorafgegaan door een gastlezing door Bruno Mestdagh (CINEMATEK) over filmhistoriografie om 17:00.