La mujer sin cabeza

In de psychologische thriller THE HEADLESS WOMAN (LA MUJER SIN CABEZA) raakt de welgestelde Verónica op een verlaten weg in de Argentijnse provincie Salta even afgeleid door haar telefoon. Ze voelt een harde klap, maar rijdt in shock door in de veronderstelling dat het een hond was. In de dagen die volgen raakt ze echter steeds sterker gedesoriënteerd. Wanneer er in de buurt een kind vermist blijkt te zijn, slaat haar aanvankelijke twijfel om in een verstikkende paranoia: wat als ze een mens heeft overreden? Regisseur Lucrecia Martel, een van de belangrijkste boegbeelden van Argentijnse Cinema, gebruikt dit incident om de Argentijnse burgerij genadeloos te fileren. Zodra Verónica’s familie lucht krijgt van haar vermoedens, sluiten ze de rijen om hun privileges te beschermen. Zonder dat de feiten ooit echt boven water komen, poetsen ze systematisch elk mogelijk spoor van het ongeluk weg. Martel maakt zo het bittere contrast voelbaar tussen de onaantastbare toplaag en de nagenoeg onzichtbare arbeidersklasse die op de achtergrond het werk verricht. Achter deze beklemmende microkosmos gaat een dieper historisch trauma schuil. De collectieve doofpot van de familie en Verónica’s eigen psychologische verdringing vormen een subtiele metafoor voor de Argentijnse omgang met het dictatoriale verleden en de kwestie van de ‘verdwijningen’. Gedragen door een hypnotiserende hoofdrol van María Onetto toont de film hoe een hele klasse de realiteit naar haar hand zet om schuldgevoel en...