Meshes of the Afternoon + Spellbound

Welke debuutkortfilm slaagt erin decennia later nog steeds toonaangevend te zijn als psycho-poëtische avant-garde cinema en filmmakers zoals David Lynch te inspireren? Dat plaatje past Maya Deren en haar MESHES OF THE AFTERNOON. Met een 16mm Bolex camera in de hand, een budget van $250 en zichzelf in de hoofdrol, maakte Deren een experimentele film over een vrouw die thuiskomt, in slaap valt en geplaagd wordt door nachtmerries waarin droomwereld en realiteit in elkaar overvloeien. De ritmische, innovatieve editing en camerastandpunten negeren narratieve conventies en reflecteren het onderbewustzijn. Deren gebruikt een subjectieve camera om de innerlijke belevingen van de vrouw in de film te interpreteren. Feministisch filmmaker en queer pionier Barbara Hammer beschreef Derens esthetische stijl als radicaal anders dan die van de mannelijke filmmakers die de filmgeschiedenisboeken domineren. “Her images were created from a different sensibility, an aesthetic I intuitively understood, creating an emotional and intellectual density within rather than between images.” We tonen MESHES OF THE AFTERNOON als tweeluik met Alfred Hitchcocks SPELLBOUND. “It’s quite remarkable to discover one isn’t what one thought one was.” – Ingrid Bergman als Dr. Petersen Psychoanalyticus Dr. Constance Petersen (Ingrid Bergman) werkt bij de psychiatrische instelling Green Manors. Wanneer het hoofd van Green Manors met pensioen moet, wordt hij vervangen door de jonge Dr. Anthony Edwardes...