Dark Habits

Dark Habits bevraagt onze hang naar gemeenschap in tijden van spirituele crisis en hyper-individualisme. Het is een samenkomst van schijnheilige heiligen, leugenachtige waarzeggers en eerlijke charlatans, en balanceert daarbij tussen de theatraliteit van intense mystieke rituelen en de knulligheid van goedkope YouTube-verdwijntrucs. Religie had eeuwenlang een betekenisgevende rol. Voor velen was het geen kwestie van geloven, maar een gegeven, zoals je behoefte doen. Vandaag is geloven vaak een individuele keuze. De markt kan hier inspringen. Hoe gaan we om met religieuze tradities, als deze vaak steunen op vormen van discipline en controle? En wat als dat nu net hun aantrekking is? Simon Van Schuylenbergh runt het cabaret anal pompidou. In Dark Habits vertaalt hij via uitvergroting en perversie de intimiteit en chaotische energie die op kleine schaal ontstaat naar een doe-het-zelf bedevaart voor het grote podium. Simon Van Schuylenbergh: "Je kan de hoofdstukken zien als levels in een videogame, of als de verschillende onderdelen van een wereld, zoals in Dantes Divina Commedia. Ze worden alsmaar intenser, vreemder en absurder. Maar in de fictie van de geperverteerde pelgrimstocht betekent dit voor mij ook dat de reizigers misschien nooit op hun bestemming arriveren, misschien raken ze volledig opgebrand, onderkoeld, of dronken aan intense ervaringen en raken nooit alle hoofdstukken af."